‘Chelot’ Pilih Letupan Sebenar, Bukan CGI! 7 Sebab Practical Effects Kembali Jadi Senjata Filem Aksi

Teknologi CGI semakin canggih, malah kecerdasan buatan (AI) kini mampu menghasilkan visual yang semakin sukar dibezakan dengan dunia sebenar. Namun menariknya, pada ketika teknologi digital semakin maju, sebahagian pembikin filem pula kembali menjadikan practical effects, real stunt dan lokasi sebenar sebagai selling point.

Terbaharu, pengarah Adrian Teh memilih pendekatan tersebut menerusi filem aksi tempatan Chelot yang bakal menemui penonton pada 27 Ogos 2026.

Menurut laporan Malay Mail, sekitar 95 peratus efek dalam filem tersebut dilakukan secara praktikal, termasuk pyrotechnics, letupan dan kesan tembakan, sementara CGI hanya digunakan apabila diperlukan.

Malah, Chelot turut mencipta rekod Malaysia bagi babak aksi single-take terpanjang dalam sejarah filem tempatan, sepanjang 1.9 kilometer dan berdurasi lima minit 19 saat.

Fenomena ini bukan berlaku di Malaysia sahaja. Filem seperti F1 The Movie, Mission: Impossible – The Final Reckoning dan The Odyssey turut menjadikan aksi serta elemen fizikal sebenar sebagai sebahagian daripada tarikan utama mereka.

Jadi adakah penonton benar-benar sudah muak dengan CGI? Mungkin tidak sepenuhnya. Tetapi ada beberapa sebab practical effects kembali mendapat perhatian.

Artikel Berkaitan: Adrian Teh Dedah Filem ‘Chelot’ Telan Kos RM10 Juta, Mahu Pastikan Lebih Berjaya Daripada ‘Malbatt’ & ‘Paskal’

Artikel Berkaitan: Filem Chelot: Shaheizy Sam Kembali Bawa Watak Jahat Selepas 15 Tahun

1. Visual Sebenar Memberikan ‘Weight’ Yang Sukar Ditiru

CGI mampu menghasilkan hampir apa sahaja, daripada bandar musnah sehingga makhluk fantasi. Tetapi apabila objek sebenar berada di hadapan kamera, ia secara semula jadi mempunyai berat, tekstur, bayang dan interaksi dengan persekitaran.

Jika letupan benar-benar dilakukan di set, contohnya, cahaya daripada api akan mengenai wajah pelakon dan objek di sekeliling secara semula jadi.

Pendekatan inilah yang digunakan Adrian Teh dalam Chelot. Pengarah itu memilih practical effects untuk sebahagian besar babak aksinya dan menggunakan CGI secara minimum.

Christopher Nolan juga terkenal dengan pendekatan serupa. Dalam Oppenheimer, pasukan produksi menggunakan pelbagai teknik visual analog dan in-camera untuk menghasilkan visual berkaitan Trinity Test dan gambaran tenaga pada skrin.

Sumber: Malay Mail, British Film Institute (BFI).

2. Penonton Kini Sudah Terlalu Biasa Dengan Visual Digital

Selepas bertahun-tahun menonton filem superhero, fantasi, permainan video dan kandungan digital, penonton semakin biasa dengan imej yang dihasilkan komputer.

Sebab itu apabila produksi mendedahkan sesuatu aksi benar-benar dilakukan, fakta tersebut sendiri boleh meningkatkan rasa ingin tahu penonton.

Dalam F1 The Movie, Brad Pitt dan Damson Idris benar-benar memandu kereta lumba yang dibina menggunakan casis Formula 2 yang kemudian diubah suai bersama pasukan Mercedes untuk penggambaran.

Kedua-dua pelakon turut memandu di beberapa trek sebenar termasuk Silverstone, Las Vegas dan Yas Marina.

Menariknya, perlumbaan yang kelihatan dalam filem itu bukan semuanya dilakukan secara praktikal. Formula 1 menjelaskan bahawa beberapa bahagian perlumbaan tetap dihasilkan menggunakan post-production effects.

Ini menunjukkan practical effects tidak perlu menggantikan CGI sepenuhnya untuk menghasilkan visual yang terasa realistik.

Sumber: Formula 1.

3. ‘Real Stunt’ Sendiri Sudah Jadi Bahan Marketing

Dahulu, penonton mungkin hanya mengetahui bagaimana sesuatu babak dilakukan selepas menonton behind-the-scenes.

Sekarang, stunt itu sendiri menjadi sebahagian daripada promosi filem. Pelakon antarabangsa, Tom Cruise merupakan antara contoh paling jelas.

Bagi Mission: Impossible – The Final Reckoning, Cruise melakukan aksi wing-walking pada pesawat sebenar, selain menjalani latihan khusus untuk melaksanakan babak tersebut ketika pesawat berada di udara.

Dalam satu temu bual, Cruise sendiri menerangkan beliau perlu mempelajari teknik wing-walking serta bekerjasama dengan juruterbang untuk menghasilkan aksi ekstrem berkenaan.

Pendekatan sama dapat dilihat pada Chelot. Sebelum filem itu pun ditayangkan, pencapaian single-take sepanjang 1.9 kilometer sudah menjadi salah satu cerita utama mengenai produksinya.

Untuk menghasilkan babak selama lima minit 19 saat itu, produksi dilaporkan melibatkan sekitar 300 kru, 150 hari persediaan dan 60 jam rehearsal.

Sumber: Variety, Malay Mail.

4. Pelakon Mendapat Persekitaran Yang Lebih ‘Real’

Practical filmmaking bukan sahaja mempengaruhi apa yang dilihat penonton, tetapi boleh memberikan pelakon persekitaran fizikal untuk berinteraksi.

Dalam F1 The Movie, Pitt dan Idris bukan sekadar berlakon di dalam kereta statik dengan green screen. Mereka menjalani latihan sebelum benar-benar memandu kereta APXGP yang dibina daripada platform kereta lumba sebenar.

Christopher Nolan membawa pendekatan itu lebih jauh dalam The Odyssey. Produksi menggunakan kapal Viking sebenar bernama Draken Harald Hårfagre sebagai asas kapal Odysseus. Pelakon turut belajar mendayung dan belayar, sementara kru kapal sebenar digunakan sebagai sebahagian daripada produksi.

Daripada meminta pelakon membayangkan keadaan laut di studio, mereka benar-benar berada di atas kapal ketika penggambaran.

Sumber: Formula 1, Los Angeles Times.

5. Dalam Era AI, ‘Benda Sebenar’ Semakin Ada Nilai

Ini mungkin antara perubahan paling menarik dalam industri sekarang.

Semakin mudah visual dapat dijana secara digital, semakin unik pula apabila sesebuah produksi boleh mengatakan: ‘Ini benar-benar berlaku di depan kamera.

The Odyssey contohnya menggunakan gabungan kapal sebenar, puppetry, animatronics dan robotics untuk menghasilkan dunianya.

Associated Press melaporkan produksi filem itu dijalankan selama 91 hari di enam negara, menggunakan kapal dan lokasi sebenar sebagai sebahagian daripada usaha Nolan memberikan elemen fizikal kepada cerita mitologi tersebut.

Los Angeles Times turut melaporkan penggunaan puppetry, animatronics dan robotics untuk beberapa babak Cyclops menjadi sebahagian daripada “old-school movie magic” filem berkenaan.

Sumber: Associated Press, Los Angeles Times.

6. Kekangan Dunia Sebenar Memaksa Produksi Jadi Lebih Kreatif

CGI memberikan kebebasan yang hampir tidak terbatas. Practical effects pula mempunyai banyak batas dari segi keselamatan, lokasi, cuaca, jumlah take dan koordinasi kru. Tetapi kekangan itu kadangkala menghasilkan inovasi.

Untuk babak single-take Chelot, aksi perlu bergerak sejauh 1.9 kilometer dari Quill City Mall ke Pertama Complex tanpa sebarang cut.

Produksi perlu mengkoordinasikan pelakon, stunt performers, kenderaan, kamera dan kru pada masa yang tepat.

Situasi sama berlaku dalam F1 The Movie. Disebabkan kamera filem konvensional terlalu besar untuk digunakan pada kereta lumba, produksi membangunkan sistem kamera yang lebih kecil dan menyediakan 16 mounting positions pada kereta APXGP.

Sumber: Malay Mail, Formula 1.

7. Sebenarnya Bukan ‘Practical Effects Vs CGI’

Walaupun practical effects kembali menjadi selling point, itu tidak bermaksud CGI sedang ditinggalkan. Hakikatnya, sebahagian filem yang kelihatan paling realistik hari ini menggunakan gabungan kedua-duanya.

F1 The Movie menggunakan kereta dan trek sebenar, tetapi post-production visual effects tetap diperlukan untuk mengintegrasikan pasukan fiksyen APXGP ke dalam dunia Formula 1.

Begitu juga The Odyssey. Walaupun Nolan menggunakan kapal sebenar, puppetry dan animatronics, produksi itu turut menggunakan CGI apabila diperlukan.

Ini mungkin formula yang lebih tepat untuk masa depan industri filem: Practical effects memberikan asas fizikal, sementara CGI digunakan untuk memperluaskan apa yang mustahil dilakukan dengan selamat atau secara nyata.

Jadi, Penonton Betul-Betul Dah Muak Dengan CGI?

Tidak semestinya. Masalahnya mungkin bukan CGI itu sendiri tetapi CGI yang terlalu mudah dilihat atau tidak mempunyai asas fizikal yang meyakinkan.

Filem seperti F1 The Movie, Mission: Impossible – The Final Reckoning dan The Odyssey, serta produksi tempatan seperti Chelot, menunjukkan bahawa unsur ‘real’ masih mempunyai tarikan tersendiri.

Lebih menarik, ketika AI dan teknologi visual semakin canggih, industri filem seolah-olah menemui semula nilai pada teknik lama, set sebenar, stunt sebenar, lokasi sebenar dan practical effects.

Jadi mungkin penonton bukan mahukan filem tanpa CGI. Mereka cuma mahu CGI yang tidak membuatkan mereka sedar mereka sedang melihat CGI.